على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

1015

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

الفصيل : جنبش نمود شتر بچه و جان يافت . ته نشان ( tah - nec n ) ص . پ . قبضهء شمشير و كارد و جز آن كه مرصع باشد و يا تارهاى طلا و نقره در آن كوفته باشند . ته نشين ( tah - necin ) ا . پ . رسوب و درد . و ته نشين شدن : راسب شدن و درد گشتن . و ته نشين كردن : راسب كردن و درد نمودن . ته نما ( tah - mon ) ص . پ . هر چيز صافى كه ته آن نمايان باشد مانند جوى آب . تهنؤ ( tahanno ' ) م . ع . گوارنده شدن . تهنئ ( tahni ' ) و تهنئة ( tahneat ) م . ع . مباركباد گفتن خلاف تعزية و ليهنئك الامر گفتن كسى را . تهنيت ( tahniat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مباركباد و خوش آمد و زندش . و تهنيت عيد : مباركباد عيد . و تهنيت ورود : مباركباد كسى كه از سفر آمده باشد . و تهنيت دادن : و تهنيت كردن و تهنيت گفتن مباركباد گفتن و خوش آمدى گفتن . تهنيت نامه ( tahniat - n me ) ا . پ . نامه‌اى كه به كسى در تهنيت و مباركبادى مىنويسند . تهنيد ( tahnid ) م . ع . كوتاهى كردن در كار . و بانگ كردن مانند جغد . و زشت گفتن . و دشنام دادن . و برداشت كردن دشنام را . و بند كردن زبان را از دشنام دشنام دهنده . و تيز كردن شمشير . و هندته المراة : آن زن بعشق خود مبتلا كرد او را . و ماهند : دروغ نگفت و يا درنگ ننمود . تهنيد ( tahnid ) ا . ع . نرمى و ملاطفت . تهنيف ( tahnif ) م . ع . شتابى كردن . تهو ( tehu ) ا . پ . تيهو . تهو ( tohu ) ا . پ . تفو و تف و آب دهن و ته . تهواء ( tahva ' ) و ( tehva ' ) ا . ع . پاره‌اى از شب يق مضى تهواء من الليل و كذلك تهواء من الليل . تهواد ( tahv d ) م . ع . نرم بانگ كردن . و آهستگى كردن در سير و در سخن . و نرم رفتن . تهواش ( tahv c ) ا . ع . عدد بسيار . ج : تهاوش و تهاويش ته و بالا ( tah - o - b l ) م ف پ . زير و و زبر و تحت و فوق . و اضطراب و بيقرارى . و حصول مطلب دو پسر امر دمر يكديگر را . تهود ( tahavvod ) م . ع . آهستگى نمودن در سخن . و جهود شدن . و پيوستگى جستن بر هم . و توبه كردن . و كار نيكو نمودن . تهور ( tahavvor ) م . ع . فرو دريدن بنا . و افتادن در چيزى به بىباكى . و فرا گرفتن تب قوم را . و گذشتن شب و يا بيشتر آن . و گذشتن بيشتر زمستان . و شكستن سرما . تهور ( tahavvor ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بىپروائى و گستاخى و بىباكى و تندى و زبر دستى و رشادت و دليرى و جلادت . و تهور داشتن : بىباك بودن و مردانگى و رشادت داشتن . و تهور كردن : بىباكى كردن و خود را در مهلكه انداختن و رشادت نمودن . تهورانه ( tahavvor ne ) م ف . پ . بطور تهور و بىباكى و رشادت . تهوش ( tahavvoc ) م . ع . آميخته شدن . و انبوهى كردن . تهوع ( tahavvo ' ) م . ع . به ستم قى كردن . تهوع ( tahavvo ' ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دل بهم خوردگى و حالت قى . تهوك ( tahavvok ) م . ع . به بىباكى در چيزى افتادن . و متحير شدن . تهول ( tahavvol ) م . ع . ترسانيدن ناقه را به صورت گرگ نمائى بوى يق تهول الناقة اى تشبه لها بالسباع لتكون ارام يعنى تا الفت گيرد . و تهول لماله : چشم زخم رسانيدن خواست بر مال وى . و نيز تهول : به شگفت آوردن . تهوم ( tahavvom ) م . ع . سر فرود افگندن و جنبانيدن از خواب . تهويت ( tahvit ) م . ع . هوت به تهويتا : بانگ كرد . تهويد ( tahvid ) م . ع . جهود گردانيدن . و با هم جواب گفتن جن . و آواز به گلو بر گردانيدن به نرمى . و نيكو كردن آواز . و سرود گفتن . و مشغول شدن بسماع سرود . و مست كردن شراب كسى را . و نرم بانگ كردن . و آهستگى كردن در سير و در سخن . و نرم رفتن الحديث اسرعوا المشى فى الجنازة و لا تهودوا كما تهود اليهود و النصارى . و به خواب شدن . و گوشت كوهان خوردن . تهوير ( tahvir ) م . ع . بر زمين زدن كسى را . و افگندن ديوار و جز آن . تهويز ( tahviz ) م . ع . مردن تهويش ( tahvic ) م . ع . در آميختن مردم و سخن و جز آن . و گرد و خاك آوردن باد . تهويع ( tahvi ' ) م . ع . بقى آوردن . تهويك ( tahvik ) م . ع . چاه كندن . تهويل ( tahvil ) م . ع . هوله تهويلا : ترسانيد آن را . و هولت المراة : زينت داد آن زن خود را به لباس و پيرايه . و هول فلان الامر : زشت گردانيد فلان آن كار را . و هول القوم على الرجل تهويلا : سوگند وارد آوردند قوم بر آن مرد به آتش هولة و كان فى الجاهلية لكل قوم نار عليها سدنة فاذا وقع بين رجلين خصومة جا . بالرجل الى النار فيحلف عندها و كان الدنة